't Skonste plekske

Refrein
't Skonste plekske van hil de wirreld is
Da is 't landskap wor iedereen zo gruts op is.
En wilde wete, wor of ge da veine kant,
Dan kom mar naor Skendel, de parel van ons land.

'n Ieder, die he 's un plekske op aord
Wor on ie hil z'n leve
Hil diep in z'n hart 'n herinnering bewaort,
Die hij veur gin geld oit zo geve.
En of ge nou rijk of gezegend me goed
Of plat zijt van portemonnee,
As iemand de lof van de plekske bezingt
Nou, dan zingde spontaan me 'm mee.

Refrein
't Skonste plekske van hil de wirreld is
Da is 't landskap wor iedereen zo gruts op is.
En wilde wete, wor of ge da veine kant,
Dan kom mar naor Skendel, de parel van ons land.

Al hil lang geleje stond Skendel bekend
As 't land van de houte blokke
Wor iedere jonge mee af kwaam gerend
As-tie 'n partijke moes knokke.
Mar nou is da alles al jaoren vurbij,
Nou draogt hier 'n ieder vort skoen.
Mar of ge nou klompe of skoene verslet,
Die-e grond is dezelfde van toen.

Refrein
't Skonste plekske van hil de wirreld is
Da is 't landskap wor iedereen zo gruts op is.
En wilde wete, wor of ge da veine kant,
Dan kom mar naor Skendel, de parel van ons land.

De tije verandere en Skendel is nou
'n Plaots me veul straoten en pleine,
'n Skon raodhuis en 'n plissie-bero,
'n Brandweerkezerne kund'er veine.
De karse, die maoke ze daor nog steeds rond,
De kouse zijn wirreldberoemd.
Ja, Skendel de zaok is veur ons wel gezond,
Want ge wordt deur ons nogmaols geroemd.

Refrein
't Skonste plekske van hil de wirreld is
Da is 't landskap wor iedereen zo gruts op is.
En wilde wete, wor of ge da veine kant,
Dan kom mar naor Skendel, de parel van ons land.